Agrodiverzitet je jedna od kritičnih komponenti globalnog biodiverziteta. Preko 75% svetske hrane i poljoprivrede oslanja se na manje od 25 domaćih biljnih i životinjskih vrsta. Životinjski genetički resursi, čini se više od drugih u okviru agrodiverziteta, trpe posledice nemara čoveka za njihovo očuvanje. Na to ukazuje i činjenica da je broj vrsta domaćih životinja sveden na oko 40, a da manje od 14 vrsta čine preko 90% od ukupne globalne proizvodnje hrane. Najznačajnije među njima su goveče, konj, magarac, svinja, ovca, bivo, koza, kokoš, patka itd. Jedan od glavnih uzroka erozije životinjskih genetičkih resursa je gajenje ograničenog broja vrsta i rasa u intenzivnim proizvodnim sistemima.

U Republici Srbiji se nalazi veliki broj specifičnih agro-ekosistema. Ovi ekosistemi u velikoj meri zavise od autohtonih populacija domaćih životinja, kao i njihovih divljih srodnika. Danas su oni u velikoj meri marginalizovani ili iščezli. Postoji interes za revitalizacijom područja u kojima ovi agro-ekosistemi i danas čine osnovu njihove posebnosti i atraktivnosti. Interes je pre svega u razvoju turizma i podrške za njega kroz obnavljanja proizvodnje tradicionalne hrane bez opasnosti za životni sredinu i prirodne resurse na koje se oslanja. Sa druge strane, ako se želi opstanak, na primer, malog seoskog tradicionalnog domaćinstva ili visokoplaninskih pašnjaka, povratak autohtonih domaćih životinja i njihovo ispravno valorizovanje u proizvodnom lancu do visokokvalitetnog proizvoda često nema alternativu.

Pojedini eksistemi i njihova visoka biodiverzitetna vrednost su do te mere ugroženi nestankom autohtonih domaćih životinja i tradicionalnih proizvodnih sistema u kojima su gajene, da prete da potpuno nestanu.

Ova brošura je jedna iz serije sličnih koje se bave animalnim genetičkim resursima, a čije je izdavanje Ministarstvo za poljoprivredu, šumarstvo i vodoprivredu podržalo u poslednjih nekoliko godina. Ona treba da ukaže na mogućnost veze između očuvanja životinjskih genetičkih resursa u marginalnim predelima i zaštite i očuvanja prirode i životne sredine u njima sa proizvodnjom kvalitetne hrane u tradicinalnim proizvodnim sistemima. U njima se razmatra unapređenje tradicionalne proizvodnje njenim prevođenjem u organsku proizvodnju, kako bi se ove relacije učinile profitabilnim, odnosno ekonomski opravdanim. U brošuri koja je pred Vama takođe je prikazano i stanje populacije domaće pramenke, zatim su opisani sistemi proizvodnje, ishrana, smeštaj i zdravstvena zaštita ovaca u organskoj proizvodnji. Brošura može biti od koristi svima onima koji žele da se bave proizvodnjom autohtonih rasa domaćih životinja, odnosno, koji valorizaciju za svoje proizvode traže u tržišnim nišama čiji je osnovni zahtev specifičan proizvod visokog kvaliteta.

dr Suzana Đorđević-Milošević pomoćnik ministra za razvoj sela
mr Srđan Stojanović šef odseka za genetičke resurse

Ministarstvo poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede Republike Srbije
U Beogradu, april 2005. godine

Sadržaj

Predgovor
Uvod
Značaj očuvanja autohtonih rasa
Genofond domaće pramenke
Organska poljoprivreda
Uloga stočarstva na organskoj farmi
Sistemi ovčarske proizvodnje
Određivanje broja životinja na organskoj farmi
Zasnivanje i obnavljanje organskog stada
Ispust
Smeštaj ovaca
Ishrana ovaca u organskoj proizvodnji
Proizvodnja i higijena mleka
Zdravstvena zaštita životinja u organskoj proizvodnji
Tabele
Biznis plan
Literatura

PREDGOVOR

  • Autor
    Članci
  • Komentari (1)
    Član 13.091

    Kako se moze naruciti ova knjiga? Kome da se obratim?

Odgovor na: Domaća pramenka

Napišite komentar


<a href="" title="" rel="" target=""> <blockquote cite=""> <code> <pre> <em> <strong> <del datetime=""> <ul> <ol start=""> <li> <img src="" border="" alt="" height="" width="">