Hemija je jedna od osnovnih nauka o prirodi; ona se bavi proučavanjem prirode i prirodnih pojava. Pored hemije, u osnovne prirodne nauke ubrajaju se prvenstveno još i fizika i biologija. Da bi tačnije odredili šta izučava hemija treba upoznati pojam materije i istaći ona njena svojstva koja izučava hemija. Materija je, shvaćena u najširem smislu, sve što sačinjava prirodu. Materija se ne može ni stvoriti, ni uništiti; ona može samo promeniti vid postojanja. Osnovno svojstvo materije je kretanje. Za hemiju se može ređi da proučava prirodu materije i njeno kretanje koje se javlja u vidu hemijskih reakcija. Pri tome, hemičara posebno interesuju supstance, kao određen vid materije okarakterisan fizičkim i hemijskim osobinama. Otuda bi hemiju mogli bliže definisati kao prirodnu nauku koja se bavi proučavanjem prirode supstanci i procesa koji dovode do pretvaranja jednih supstanci u druga. Da bi dobila bliži uvid u prirodu supstanci, hemija ispituje njihove osobine, sastav i unutrašnju strukturu, a izučavanje hemijskih reakcija doprinosi boljem poznavanju promena supstanci koje se dešavaju u prirodi, tehnici i drugim oblastima.

Hemija je eksperimentalna nauka, što znači da podatke koji spadaju u domen njenih istraživanja prikuplja eksperimentalnim putem. Dobijeni rezultati i činjenice se razvrstavaju, uočavaju sličnosti, razlike, uzajamna povezanost, zavisnost i sl. Na osnovu dovoljnog broja činjenica i izvođenjem logičkih zaključaka dolazi se do prirodnih zakona, po kojima se upravlja i pomoću kojih se opisuju procesi koji se dešavaju u prirodi.

Za tumačenje prirodnih zakona postavljaju se hipoteze i teorije. To su misaone slike, modeli ili matematičke jednačine kojima se pokušavaju objasniti ispitivane pojave i koje istovremeno mogu da posluže za predviđanje novih fenomena. Važno je imati na umu da su teorije u suštini ipak, samo proizvodi ljudskog intelekta, zasnovani na određenim prirodnim zakonitostima. Većina teorija se stalno menja, neke veoma mnogo, a neke samo u detaljima. Ove promene nastaju kao normalna posledica pribavljanja novih činjenica i usavršavanja eksperimentalnih tehnika, što omogućava dublje ulaženje u suštinu problema i modifikaciju objašnjenja u skladu sa novootkrivenim činjenicama.

SADRŽAJ

I. UVOD
OSNOVNE ZAKONITOSTI HEMIJSKOG SJEDINJAVANJA
Zakoni hemijskog sjedinjavanja po masi
Daltonova teorija atoma
Relativna atomska masa elemenata
Zakon zapreminskih odnosa pri sjedinjavanju
Avogadrov zakon
Mol, molarna masa i molarna zapremina
Formule hemijskih jedinjenja
Valenca
Jednačine hemijskih reakcija

PERIODNI SISTEM ELEMENATA
KLASIFIKACIJA NEORGANSKIH JEDINJENJA

II. STRUKTURA ATOMA
Elektron i jezgro atoma
Savremeni pojam hemijskog elementa
Moseley-ev zakon i redni broj
Izotopi i struktura atomskog jezgra
Elektromagnetni spektar zračenja
Kvantna teorija
Fotoelektrični efekat
Atomski spektri
Bohr-ov model atoma
Talasi materije
Talasno-mehanički model atoma
Kvantni brojevi i atomske orbitale
Raspodela elektrona u kvantnim nivoima
Struktura atoma i periodni sistem elemenata
Veličina atoma i jona
Energija jonizacije i elektronski afinitet

III. HEMIJSKA VEZA I STRUKTURA MOLEKULA
Elektronska teorija-valence
JONSKA VEZA
Energetska stabilnost jonske veze

KOVALENTNA VEZA
Teorija kovalentne veze
Molekulske orbitale dvoatomnih molekula
Višeatomni molekuli
Geometrijski oblik molekula
Hibridizacija
Lokalizovane π-veze
Delokalizovane π-veze
Rezonancija

POLARNOST HEMIJSKE VEZE
Elektronegativnost elemenata
Oksidacioni broj
Jon-molekul i molekul-molekul privlačenja

METALNA VEZA
Pauling-ova teorija metalne veze

IV. AGREGATNA STANJA I STRUKTURA ČISTIH SUPSTANCI
PRIRODA ČVRSTIH SUPSTANCI, TEČNOSTI I GASOVA
Čvrste supstance
Priroda tečnosti
Dijagram stanja i pravilo faza
Priroda gasa
GASNI ZAKONI I JEDNAČINE STANJA
Zakoni idealnog gasnog stanja
Jednačina idealnog gasnog stanja
Van der Waals-ova jednačina stanja
Dalton-ov zakon parcijalnih pritisaka
Prevođenje gasova u tečnost
Određivanje relativnih molekulskih masa iz gustine pare
Određivanje relativnih atomskih masa

V. ENERGETSKE PROMENE PRI HEMIJSKIM REAKCIJAMA
Toplota hemijske reakcije
Entalpija
Energija veze i toplota hemijske reakcije
Spontanost hemijskog procesa
Entropija
Slobodna energija

VI. BRZINA HEMIJSKE REAKCIJE I HEMIJSKA RAVNOTEŽA
BRZINA HEMIJSKE REAKCIJE
Uticaj koncentracije reaktanata na brzinu reakcije
Molekularnost i red reakcije
Složene hemijske reakcije
Uticaj temperature na brzinu reakcije
Aktivirani kompleks i brzina reakcije
Kataliza
Uticaj zračenja
Fotohemijske reakcije
HEMIJSKA RAVNOTEŽA
Povratni procesi i uspostavljanje ravnoteže
Ravnoteža u homogenim i heterogenim sistemima
Uticaj promenljivih veličina na položaj hemijske ravnoteže
Slobodna energija i konstanta ravnoteže

VII. RASTVORI
Rastvori čvrstih supstanci u tečnosti
Osobine i zakoni razblaženih rastvora
Aktivnost i koeficijenat aktivnosti
Rastvori tečnih supstanci u tečnosti
Rastvori gasova u tečnosti
RASTVORI ELEKTROLITA
Elektrolitička disocijacija
Stepen disocijacije i Ostwald-ov zakon razblaženja
Koligativne osobine rastvora elektrolita
Jaki elektroliti
Provodljivost elektrolita

VIII. RAVNOTEŽNI PROCESI U RASTVORIMA KISELINA I BAZA
Kiseline i baze
Protolitička teorija kiselina i baza Lewis-ova definicija kiselina i baza
RAVNOTEŽE U RASTVORIMA KISELINA I BAZA SA STANOVIŠTA PROTOLITIČKE TEORIJE
Jonski proizvod vode i pH rastvora
Regulatorske smeše
Neutralizacija
Hidroliza
Jonske reakcije
Proizvod rastvorljivosti

IX. OKSIDACIJA I REDUKCIJA
Redoks sistemi i redoks reakcije
Elektrodni potencijal
Redoks potencijal i konstanta ravnoteže
Hemijski izvori električne struje
Korozija
ELEKTROLIZA
Faraday-evi zakoni elektrolize
LITERATURA

Napravi novu temu u “Literatura”

Napišite komentar



<a href="" title="" rel="" target=""> <blockquote cite=""> <code> <pre> <em> <strong> <del datetime=""> <ul> <ol start=""> <li> <img src="" border="" alt="" height="" width="">